نون پنیر

        آقا امام رضا بطلب قربونت برم

        

 

نوشته شده توسط نون پنیر در چهارشنبه بیست و سوم آذر 1384 ساعت 11:7 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نقشی دیگر از مولا علی(ع)

از وبلاگ هوالحی

 

نوشته شده توسط نون پنیر در جمعه هجدهم آذر 1384 ساعت 10:26 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

دلم گرفت

خیلی دلم گرفت

آدم باورش نمیشه

منوچهر نوذری بمیره

روحش شاد

براش نماز بخونیم

و آمرزش روحشو

همه با هم

از درگاه خداوند متعال بخواهیم

 

نوشته شده توسط نون پنیر در جمعه هجدهم آذر 1384 ساعت 5:0 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

جانم به فدایش اینگونه بود...

محمد(ص) از کودکی در نظافت بدن و لباس کوشا بود.

علاوه بر آداب وضو اغلب روزها خود را شستشو می‌داد و این هر دو را جزو عبادات

قرار داد.

موی سرش را با برگ سدر می‌شست و شانه می‌زد و روغن بنفشه می‌مالید و

خود را با مشک و بخور عنبر خوشبو می‌کرد تا حدی که هرگاه از جایی رد می‌شد

تا مدتی بوی عطرش شنیده می‌شد.

روزانه چند بار و بخصوص شبها پییش از خواب و پس از بیداری دندان‌هایش را با

دقت مسواک می‌زد.

جامه‌ی سفیدش که تا ساق پایش می‌رسید همیشه تمیز بود.

پیش از صرف غذا و بعد از آن دست و دهانش را می‌شست.

شانه عاج و سرمه‌دان و آینه و مسواک را جزو اسباب مسافرت بر‌میداشت.

خانه‌اش با همه سادگی و بی‌تجملی همیشه پاکیزه بود.

تاکید می‌کرد که زباله‌ها را هنگام روز بیرون برند و تا شب بر جای خود نماند.

به یاران و پیروانش تاکید می‌کرد که سروبر و خانه و جامه‌هایشان را تمیز بدارند. 

در میان جمع بشاش و گشاده‌رو و در تنهایی محزون و متفکر بود.

هرگز به روی کسی خیره نگاه نمی‌کرد و بیشتر اوقات چشمهایش را به زمین

می‌دوخت.

در سلام کردن به همه حتی کودکان و بردگان پیشدستی می‌نمود.

اغلب دوزانو می‌نشت و هرگاه به مجلسی وارد می‌شد نزدیک ترین جای خالی را

اختیار می‌نمود.

اجازه نمی‌داد کسی جلوی پایش بایستد و یا جا برایش خالی کند.

سخن همنشین خود را قطع نمی‌کرد و با او طوری رفتار می‌کرد که او تصور می‌کرد

هیچکس نزد رسول خدا گرامی‌تراز او نیست.

بیش از حد لزوم سخن نمی‌گفت، آرام و شمرده حرف می‌زد و هیچگاه زبانش را

به دشنام و فحش آلوده نمی‌ساخت.

در حیا و شرم حضور بی‌مانند بود .

هرگاه از رفتار کسی آزرده می‌گشت، ناراحتی در سیمایش نمایان می‌شد ولی

کلمه گله و اعتراض بر زبان نمی‌آورد.

از بیماران عیادت می‌کرد و در تشییع جنازه حضور می‌یافت.جز در مقام دادخواهی

اجازه نمی‌داد کسی در حضور او علیه دیگری صحبت کند یا دشنام بگوید.

 

نوشته شده توسط نون پنیر در چهارشنبه شانزدهم آذر 1384 ساعت 1:0 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

گفتم عقابم

چون آزاده ام

چون بندهء هیچکس

و هیچ چیز

جز خدا

نیستم

و این نعمت

آسان بدست نیامده است

 

نوشته شده توسط نون پنیر در چهارشنبه شانزدهم آذر 1384 ساعت 12:43 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

و این منم...

 

نوشته شده توسط نون پنیر در شنبه دوازدهم آذر 1384 ساعت 10:39 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

عرض تسلیت به مناسبت سالروز شهادت امام جعفر صادق (ع)

 خدمت شیعیان آن حضرت

 

 

نوشته شده توسط نون پنیر در دوشنبه هفتم آذر 1384 ساعت 8:47 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت